16e
Verscholen achter de voorgevels van de Peperstraat ligt ons monumentale woonhuis.
"Zo, wat een verborgen plekje!" Dat is vaak de eerste reactie van bezoekers die ons huis voor het eerst weten te vinden. Zelfs geboren en getogen Gouwenaars staan geregeld verbaasd dat dit plekje bestaat. Begrijpelijk ook, vanaf het Gerrit Raesenerf kun je net een stukje van ons huis zien, maar het is niet meteen duidelijk dat je via een lange steeg aan de Peperstraat uiteindelijk bij onze voordeur uitkomt. Een steeg die zowel doodlopend als privéterrein is.
Het pand heeft in ruim 130 jaar verschillende functies gehad: van weeshuis en bewaarschool tot kantoor en uiteindelijk woonhuis [zie tijdlijn]. In 1894 werd het geopend als R.K. Weeshuis St. Joseph. Ruim dertig jaar later maakte het weeshuis plaats voor een rooms-katholieke bewaarschool. Daarna volgden verschillende onderwijs- en kantoorfuncties, totdat het pand uiteindelijk werd verbouwd tot meerdere woningen. Dat het pand al sinds 1894 meegaat, was helaas goed zichtbaar toen wij het in 2020 kochten. Vermoedelijk was er sinds de opsplitsing in 1997 weinig tot geen regulier onderhoud meer gepleegd. Je kon met je vingers zo door de verrotte kozijnen van de dakkapellen prikken, en op een regenachtige dag stonden er meerdere emmers in huis om de lekkages op te vangen. Kortom: een pand dat schreeuwde om liefde en aandacht.
Kort na onze intrek hebben we het exterieur door aannemer Den Hoed grondig laten aanpakken: de dakkapellen werden vervangen, de dakgoten en afvoeren vernieuwd en gevelscheuren hersteld. Daarna is alles opnieuw geschilderd. Dat was logistiek best een uitdaging vanwege de locatie. Na ruim twee maanden was het werk gedaan. Binnen zijn we ondertussen zelf aan de slag gegaan. Schilderwerk, een opgeknapte keuken, nieuwe cv en groepenkast. Maar onze klussenlijst lijkt eerder langer dan korter te worden...
Tot slot: misschien leuk om te kijken. Een oud fragment van Gouda Centraal, ooit uitgezonden op Gouwestad TV, over het voormalige weeshuis:
Mariabeeld fabeltjes
In dit filmfragment wordt vermeld dat het levensgrote Mariabeeld in het trappenhuis oorspronkelijk op het dak heeft gestaan. Dat is niet waar. Het beeld is aangekocht door een voormalig bewoonster en achtergelaten bij haar vertrek.